Etrafımda onlarca şey var
Kalabalığın içinde ben hep yalnızım
En yakın arkadaşım olur duvarlar
Kozasından çıkmaya utanan kelebek gibiyim
İncinmemek için kovuğuma saklanıyorum
Korkuyorum bilmediğim şeyler var
Uzaklarda çok uzaklarda
Hiç bilmediğim bir ufka doğru yelken açmaktansa
Sessizliğimle dost olmayı seçiyorum
Onu değiştiremem ki
Belki de zamanını bekliyorum
Vakit geldiğinde yeryüzü açacak bana şefkatli kollarını
Sıcak bir aile kucağı gibi
Gel diyecek artık beni de keşfet
Bekliyorum usulca bekliyorum
Kendi karanlık dünyamda aydınlığı buluyorum
Aslında siz insanlardan korkuyorum
Çok korkuyorum
İncinmemek için saklanıyorum
Beni görmeyin duymayın istiyorum
ama zamanı geldiğinde çıkacağım
Ben de buradayım diyeceğim
Şimdilik sadece bekliyorum. Hayat şimdilik beklemede.