Bir varmış, bir yokmuş… Gökyüzünde milyonlarca sihirli yıldız varmış. Bu sihirli yıldızlar, Periliçe’nin evrene bir hediyesiymiş. Her gece doğar, insanlarla konuşup sohbet ederlermiş.
Aslında onlar, gökyüzünde yıldız şeklinde görünen milyonlarca iyilik perisiymiş. Bu periler gece saat 23.00 olduğunda ortaya çıkar, her yeri dolaşıp biraz sevgi ve umut ışığı bırakırlarmış.
Perilerin, sadece kendilerine özel çok değerli bir sihri varmış. Bu sihri insanlara yardım etmek için kullanırlarmış. Gökyüzünde dolaştıkları her yere umut ve sevgi tozu serperlermiş.
Bir gün yıldız şeklinde dolaşan perilerden biri, tekerlekli sandalyede olan bir çocuk görmüş ve ona yardım etmek istemiş. Çocuğa yaklaşan peri, dileğini sormuş. Çocuk ise:
— Sağlığımı geri istiyorum, demiş.
O an, oturduğu sandalyeden ayağa kalkmış. Sevinçten ve şaşkınlıktan nutku tutulmuş. Periliçe’ye gönülden teşekkür etmiş.
Dileği gerçekleşen çocuk mutlu mesut yaşamış gitmiş. Bu masal da burada bitmiş.