Başkalarının Yoluna Işık Tutmaya Varmısın
Hepimizin bu hayatta gerçekleştirmek istediği şeyler vardır ve bunun için hepimiz farklı yollara doğru yürürüz.
Hayatımızda eminim ki çoğumuzun hatta belki de hepimizin gölge ablaları vardır. Yaşadığın zorluklara farklı bir göz ile bakmayı sağlayan hayat öğretmenleri vardır. Bu arada hayat öğretmenleri demişken aklınıza sakın meslek olan öğretmenlik gelmesin.
Zorluklar, yaşadığın hayatın bir parçası olup karşına çıktığında, giderek onlara farklı bir anlam yüklüyorsun ve hayatının içine alıyorsun. Eskiden sana zorluk gibi görünen şeyin anlamını yavaşça çözüyorsun; bulmacanın parçaları yavaş yavaş yerine oturuyor ve artık yaşadığın şeyi zorluk değil hayatının bir parçası olarak görüyorsun. Ve senden sonraki insanlara bir bakıma yol göstericilik yapıyorsun. Bu arada kendimden örnek vermem gerekirse, serebral palsi benim hayatımın bir parçası gibi. Evet belki yok olup gitmeyecek ama hayatımı farklı yönleriyle geliştirecek bir şey. Benim bir amacım var. Yaşadığım olaylardan ders çıkarıp, başka Mirayların yolculuğunda onlara yoldaş olabilmek. Eskiden bir hastalığım var diye çok üzülürdüm ama artık eskisi kadar üzülmüyorum.
Serebral palsi benim organlarımdan biri gibi. Belki bazı şeyleri zor yapacağım kim bilir belki de bazı şeyleri yaparken ömür boyu birinin yardımına ihtiyaç duyacağım ama olsun bu noktada belki hastalığıma teşekkür etmem gerekiyor Serebral palsi olmasa belki yazar yönümü bile fark edemeyecektim.
Teşekkür ederim serebral palsi.
Benim bu hayattaki en büyük amaçlarımdan bir tanesi insanların yoluna ışık olabilmek, onlara minicik bile olsa umut olabilmek.
Miray ablalarından serebral palsili minik yürekleri selam olsun.