Çok derin daldım uykuya gece hiç ayılmadan uymuşum .Yine o kabusu gördüm rüyanın içinde uyuyup uyanıp aynı rüyaya devam ettim.
Dozerler ,kağıtlar,posta zarfları ,kamyonlar...
Yine aynı şey oldu ev taşıyorum eski evi kapatmıyorum gidip gelip içinde oturuyorum ,sonra bir gün çıkıyorum dönüyorum evim yok !...
İçinde hayallerim anılarım ,umutlarım ,gülüşlerim ,ağlamalarım ,heycanlarım ,çocuklarımın ilk adım videoları ,ilk düşüp başını incittiği komidin ,
kısaca herşey bir enkaza dönüşmüş...
Peki soruyorum değdimi?
Tam bir yıl oldu evimden taşınalı evimin yıkılış tarihini hatırlamıyorum okul dönemiydi,Kıriz geçirmiştim tarih hafızamdan silinmiş.
Peki değdimi? bir insanın onca anısının üzerinden dozer geçirmek ,peki onca boş arazi varken benim kemiklerim kırılırcasına acı çektiğim o yıkım anı ve o yol ...
Değdimi?
Yokmuydu başka yolu;
Boş arazi yokmuydu ? bir dere yada boş ağaçlık, vardı biliyorum.
Evimin üzerinden geçti o yol
Onca degerlİ anımın karşılığında üç kuruşluk bir ödeme yapıldı. öldüm bittim gittim o yerlerden
peki söyleyin değdimi?
''bir senin mi evin yıkıldı abartma yasemin''
Ahh işte tek tek cenaze kaldırdım yüreğimden o sözlerin sahiblerini
Şimdi ben ara ara derin uykulara dalıp bu rüyaları görüyorum istem dışı.
sabah uyanıp bir kahve içip titreye titreye ayılıyorum
sonrasımı
Kahvaltı .İçinde acı yüzünde gülümseme
hayatdevam ediyor ...
''çok geziyorsun ,hiç evde durmuyorsun yasemin''
söyle hangi evde durayım tapusunda adımız yazdığı ama asla bizim olduğuna inanmayacağımız evdemi
yokk burasıda bizim değil o kağıtlar o ödemeler boş şeyler
Bize verilen hiç bir söz tutulmadı...
Göya yağlıtaş da toki kurulacak bize ordan ev alma hakkı vereceklerdi...
ne toki başladı ne ev kuruldu ne de biz hatırlandık...
Şu an bu satırları şelalelerin arasından görmeye çalışıp yazıyorsam ,o şen gülüşlerin ardındaki hüzün ve çaresizliğin eseridir
bu dünyada hiç bir şeye sahip değiliz gülüşlerimize bile
''yasemin yine daldın eskisi gibi değilsin''
''hiçççç yok bişey aynı işte''
nasılsa yaşarken anlaşılamamış yıkımlarımı. anlatırkende kimse anlamıycak niye anlatayım ki
Değdi mi?
45 yaşında yaşadığı kadar yaşamıycak bir insanın geri kalan hayatının güvensiz geçmesine sebep olmaya değdi mi?
Kabusum oldu dozerler ,kabusum oldu postacı ,yo abartmıyorum içimde yıkım var ,istemiyorum kimseden ne bir vah vah nede ''abartma yasemin '' cümleleri
tek bacaklarım evet evet bacaklarım güçlü olsun bana yeter çünkü evi yola gitmiş bir kişi olarak elimdeki para ile manzarası muhteşem,
ama dolmuş düzergahı olmayan bir yerde ev alabildim ,
Yani yolum yok ,dolmuşum ,belediyem,dolmuş taksim yok ,arabamda yok,cebimde param varsa taksi var, yoksa yürü tabana kuvvet o dik yokuşu.
şimdilerde oturduğum eve dolmuş taksi düzergahı almaya çalışıyorum.nedense iki kere başvurdum olmadı.üçüncü başvuru için yeni yönetimi bekledim ''umutluyum''
Ne güzel ya şükürler olsun rabbime bacaklarım var .
Araba alma imkanımız yokya ,oğlumdan pozitif bir teklif ''anne sana kaliteli ortapedik ayakkabı alalım''
harika bir çocuk bu seviyorum oğlumu ve o harika pozitif bana güç veren düşüncelerini.
Anlatıyorum .''isyan etme yasemin'
Susuyorum ''anlat yasemin''
Yazıyorum ,''yine saçmaladın yasemin''
anlatırken dinlemedin yazarkende okuma o zaman
HAYAT GÜZEL
Hayatta değişmeyecek hiçbir şey yok. En uzun, en kederli geceler sabaha kavuşuyor; yazın ortasında yağmur yağıyor, her bahar doğa yeniden canlanmıyor mu ?.
Yeter ki değişmesini isteyeyim. Hayata gülümseyerek bakayım. Neye inanır, sımsıkı sarılırsa ona dönüşüyor insan. Hayal ediyorum, istiyorum rabbimden ve asla vazgeçmiyorum .
Yıkıp yeniden yapmak korkmuyorum artık. Kim bilir kaç defa yeniden, yeniden başladım hayata. Yaşın bir önemi yok, kim ne dermiş onun da. İstediğim hayatı yaşayacaksam
değişmekten korkmuyorum.
Gülümseyerek bakıyorum hayata, kendime güveniyorum...
Benim ömrüme yetişmese de çocuklarım için umut dolu huzur dolu yarınlar diliyorum ...
Çünkü çocuklarımın hayatı benim hayatımın devamı olucak...
Sevgili okurum ;dilerim sadece gününüz değil rüyalarınızda güzel olsun ki mutlu uyanın,umut dolu yarınlara uyanmamız dileklerimle.
21/Nisan 2019 da kaleme alındı