Ben aylardır “Eylül’de gel” deyip duruyordum…
Kimileri sevgili beklediğimi sandı. Oysa benim beklediğim belli:
Balık!
Eylül geldi, balık mevsimi açıldı. Karadenizli olarak artık hasret sona erdi. Soyadım Karadeniz, kendim Karadenizliyim… Balıkla aramızda neredeyse aile bağı var!
Şimdi balıkçıya gidip soracağız:
— Ula, balık var mı?
— Var!
— Hamsi?
— Var!
— Palamut?
— Var!
— İstavrit?
— Var!
— Peki fiyatlar nasıl?
Balıkçı bir anda susacak…
Denize bakacak…
Sonra diyecek ki:
— Onu denize sordum, o da bana cevap vermedi! ????
Neyse…
Karadenizlinin gönlü zengin. Balık biraz pahalı olsa da sofraya geldi mi keyfimiz yerine gelir.
Tavada balığın cızırtısı, yanında mısır ekmeği, soğan, turşu…
Sofrada da bitmeyen muhabbet!
Bir tabak biter, biri mutlaka şöyle der:
“Ula, az daha alsaydık!”
İşte balık mevsiminin en tehlikeli cümlesi budur.
Çünkü o “az daha”, genellikle bir kilo daha balık demektir!
Benim “Eylül’de gel” sözümün sırrı işte buydu.
Eylül geldi, balık geldi, Karadenizlinin yüzü güldü.
Hasret sona erdi.
Şimdi denizden sofraya uzanan bereketin tadını çıkarma zamanı.
Hoş geldin Eylül… Hoş geldin balık!
Ama balıkçıya son bir sözüm var:
“Ula, balığı bol tut… Cüzdanı da fazla üzme!”
Fethi Karadeniz
TEKNOLOJİ HAYATIMIZI KOLAYLAŞTIRDI, AMA BİZİ YALNIZLAŞTIRMASIN!
Yasemin ÖZÇELİK
Bir Makamdan Geriye Ne Kalır?
Engin Emen
Rasyonalizasyon ve insan
Miray Kuşun Penceresi
YARALARDAN SIZAN RENKLER
Tarık Ümit Yanık
Doktor Tavsiyesiyle Gözlük Kullanmaya Başladı: Tarık Hep Haber Devlet İçin Sahada”
Tuğba Kişmir
ÇOCUKLARIMIZA NELER OLUYOR?
Taner Erol
Bir Simit, Bir Fotoğraf, Bir Gerçek
Hatice Kestioğlu
Filistin’den Gelen Bir Fotoğraf
Ceren Uzunali Sipahi
GÖRÜNÜR OLMAK
Mahiye Morgül
Rize Nere Çanakkale Nere
