Bir okul…
Bir çocuk…
Bir av tüfeği…
Ve hepimizin yüreğine oturan bir soru:
Biz çocuklarımıza ahlakı mı öğretiyoruz, yoksa sadece ahlak dersini mi okutuyoruz?
Okullarımızda Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi var.
Dürüstlük öğretiliyor.
Adalet öğretiliyor.
Merhamet, kul hakkı, yardımseverlik anlatılıyor.
Ama okulda silahın konuştuğu, bir çocuğun eline av tüfeğinin geçtiği noktada durup düşünmemiz gerekiyor.
Ahlak sadece kitapta yazan cümleler değildir.
Ahlak; öfkelendiğinde kendini kontrol etmektir.
Başkasının canına, malına ve hakkına saygı göstermektir.
Silahı oyuncak görmemektir.
Şiddeti çözüm olarak kabul etmemektir.
Ben 34 yıl öğretmenlik ve eğitim müfettişliği yaptım. Okul koridorlarında çocuklarımızı gözlemledim.
Şunu çok iyi biliyorum:
Çocuk, söylediğimizi değil; yaptığımızı öğrenir.
Evde, okulda, sokakta ve toplumda ne görüyorsa onu hayatına taşır.
Bu nedenle ahlak eğitimini yalnızca bir ders saatine bırakmamalıyız.
Çocuğa vicdanı, sorumluluğu, empatiyi ve öfkesini kontrol etmeyi yaşatarak öğretmeliyiz.
Çünkü gerçek ahlak sınavı yazılı kâğıdında değil;
insanın öfkelendiği anda, kimsenin görmediği yerde ve eline güç geçtiğinde başlar.
Bir çocuğun okulda silahla ortaya çıkması, hepimize şu soruyu sordurmalı:
Biz çocuklarımızı sadece sınavlara mı hazırlıyoruz, yoksa hayata da hazırlıyor muyuz?
Eğitimin gerçek başarısı, yalnızca yüksek not alan öğrenciler yetiştirmek değildir.
İyi insan yetiştirmektir.
Ahlakı anlatan değil,
ahlakı yaşayan nesiller yetiştirmek zorundayız.
Fethi KARADENİZ
Emekli Eğitim Müfettişi – Eğitimci-Yazar