Bazıları “yeter artık” der.
Çünkü alışık değildir istikrara.
Bazıları “niye hâlâ yazılıyor” der.
Çünkü unutulmasını ister.
Ama bazı şeyler unutulmaz.
Unutturulmaz.
Yusuf Ziya ALİM meselesi,
bir günün, bir haftanın, bir gündemin meselesi değildir.
Bu,
bir anlayışın sürekliliği meselesidir.
24 saat demek;
herkes uyurken de
yükün zihninde durması demektir.
Telefon çaldığında “kim arıyor” değil,
“ne çözülmeli” diye bakmaktır.
Bu kolay değildir.
O yüzden yaygın değildir.
TARIK neden yazmaya devam ediyor?
Çünkü bu ülkede en çok zarar gören şey
hafızadır.
Bugün yapılanlar,
yarın hiç yapılmamış gibi davranılır.
Biz buna izin vermiyoruz.
ÇAYKUR’da disiplin varsa,
üretici muhatap alınıyorsa,
israf konuşulabiliyorsa,
hesap sorulabiliyorsa
bunlar not düşülmeden geçilmez.
Yusuf Ziya ALİM yalnızca bir isim değildir.
Bir çizgidir.
O çizgi bozulmasın diye yazıyoruz.
Kimseyi putlaştırmıyoruz.
Ama yük alanı da
yükten kaçanla bir tutmuyoruz.
Yazı uzuyor,
çünkü mesele derin.
Yol uzun,
çünkü doğru kısa olmaz.
Ne korku var,
ne yorulma bahanesi.
Ne durmak var,
ne geri çekilmek.
24 saat.
Aynı söz.
Aynı imza.
Yol devam.
Yazmak devam.
Doğruyu savunmak devam.
Susmadık.
Unutmadık.
Vazgeçmedik.
Ve bu da net bir çizgi olsun:
Bazıları zaman geçmesini bekler,
bazıları zamanı sorumlulukla doldurur.
Biz kimin ne yaptığını görüyoruz.
✍️ TARIK